Coraz więcej osób pyta mnie ostatnio o plazmę.

Prawdopodobnie dlatego, że w ostatnim czasie urządzenia plazmowe były intensywnie promowane w medycynie estetycznej.

Technologia ta jest mocno reklamowana, a pacjenci najczęściej pytają o nią w kontekście zabiegów na powieki, które mają stanowić alternatywę dla chirurgicznej blefaroplastyki.

Plazma na powieki – czy zastępuje chirurgię?

Kiedy zabiegi na powieki mają sens?

Powieki zaczynają stanowić problem najczęściej po 40. roku życia, choć przy niektórych typach urody może to nastąpić wcześniej.

Nieinwazyjne zabiegi unoszące powieki warto wykonywać zwykle do około 50., a czasami 55. roku życia.

Później ich skuteczność staje się niewystarczająca.

Opadanie powiek jest wtedy większe, a zdolności regeneracyjne skóry maleją, dlatego konieczne może być leczenie chirurgiczne.

Wskazania do zabiegów zależą przede wszystkim od wieku pacjenta oraz stopnia wiotkości i pomarszczenia skóry.

Możliwość poprawy wyglądu powiek zależy również od potencjału przebudowy i kurczliwości kolagenu, dlatego jest to kwestia bardzo indywidualna.

Znaczenie mają także dieta oraz styl życia.

Maksymalna kurczliwość skóry, jaką można uzyskać metodami niechirurgicznymi, wynosi około 20%. W przypadku brzucha oznaczałoby to uniesienie skóry nawet o kilka centymetrów, natomiast na powiekach daje to jedynie około 2–3 mm. W praktyce jednak taka zmiana jest już bardzo dobrze widoczna.

Jak działa plazma?

Technologia plazmowa jest obecna w medycynie estetycznej od około dziesięciu lat.

Od tego czasu niewiele się zmieniła.

Urządzenia plazmowe są niewielkie – rozmiarem przypominają większy pisak.

Ich rosnąca popularność nie dziwi.

Są stosunkowo niedrogie, kosztują najwyżej około połowę ceny lasera ablacyjnego, a jednocześnie są małe i mobilne.

Urządzenia działają punktowo, wytwarzając plazmę, która tworzy mikrouszkodzenia skóry.

Pod tym względem ich działanie przypomina laser, który również wywołuje kontrolowane uszkodzenie termiczne.

Czy można powiedzieć, że plazma działa lepiej niż laser frakcyjny?

Nie.

W obu przypadkach o skuteczności zabiegu decyduje przede wszystkim osoba wykonująca procedurę oraz sposób jej przeprowadzenia.

Efekt zależy – poza stopniem wiotkości powiek i indywidualnymi predyspozycjami pacjenta – od stopnia kontrolowanego uszkodzenia skóry oraz intensywności działania termicznego.

Największym wyzwaniem jest wykonanie zabiegu na tyle mocno, aby uzyskać efekt terapeutyczny, ale jednocześnie zachować pełne bezpieczeństwo.

Jeżeli zabieg zostanie wykonany prawidłowo, efekt może być bardzo dobry. Jeśli jednak uszkodzenie skóry będzie zbyt głębokie lub zbyt intensywne, mogą pozostać blizny, zwłóknienia albo przebarwienia, których leczenie jest trudne.

Plazma czy laser frakcyjny?

Technologię plazmową porównałbym do chirurgicznego lasera CO₂, którego używam do usuwania znamion czy włókniaków.

Mimo że dysponuję takim laserem, do zabiegów na powiekach najczęściej wybieram laser frakcyjny ablacyjny.

Ma on jedną bardzo istotną przewagę nad plazmą.

Pracuje na automatycznych ustawieniach.

Na powierzchni powieki, która ma około 6 cm², wykonuje się zazwyczaj od trzech do sześciu impulsów.

Każdy z nich tworzy około 200 mikrouszkodzeń o identycznej głębokości oraz jednakowej energii.

Parametry są wcześniej ustawiane w urządzeniu.

Przy zastosowaniu plazmy każde mikrouszkodzenie wykonuje się ręcznie.

Operator nie ma pełnej kontroli nad dokładną głębokością ani siłą działania każdego punktu.

W praktyce oznacza to większe ryzyko wykonania zabiegu zbyt głęboko lub zbyt intensywnie.

Sama technologia nie decyduje o skuteczności zabiegu. Największe znaczenie mają doświadczenie lekarza oraz prawidłowa technika wykonania procedury.

RF mikroigłowa jako alternatywa

Jak wygląda unoszenie powiek przy użyciu RF mikroigłowej, którą również stosuję w leczeniu opadających powiek, można zobaczyć na poniższym materiale wideo.

Którą metodę wybrać?

Podsumowując, w przypadku zabiegów na powieki rekomenduję przede wszystkim laser frakcyjny ablacyjny lub RF mikroigłową.

Każda z tych metod może przynieść bardzo dobre efekty.

Najważniejsze jest jednak właściwe zakwalifikowanie pacjenta oraz odpowiedni dobór techniki do konkretnego problemu.

Plazma również działa, jednak – w mojej ocenie – laser frakcyjny wiąże się z mniejszym ryzykiem powikłań.

Z kolei RF mikroigłowa ma tę przewagę, że po zabiegu pacjent praktycznie nie jest wyłączony z codziennego funkcjonowania.