Od czego zależy skuteczność osocza bogatopłytkowego?

Moda na osocze bogatopłytkowe w medycynie estetycznej trwa od kilku lat i bardzo dobrze, ponieważ jest to zabieg o dużej skuteczności działania. Warto jednak wiedzieć, że o tej skuteczności decydują niuanse, które często są pomijane zarówno przez pacjentów, jak i część lekarzy.

Oto najważniejsze z nich.

1. Czy podawane pacjentowi osocze jest rzeczywiście bogatopłytkowe?

To absolutna podstawa skuteczności zabiegu. Jeżeli nie rozumie się mechanizmu przygotowania preparatu, może się okazać, że pacjent zamiast osocza bogatopłytkowego otrzyma osocze… ubogopłytkowe.

Krew składa się z:

• płynnego osocza (około 55%), zawierającego wodę, białka, witaminy, sole mineralne i inne składniki,
• leukocytów i trombocytów, czyli białych krwinek oraz płytek krwi (około 1%),
• erytrocytów, czyli czerwonych krwinek (około 44%).

Po odwirowaniu krwi składniki rozdzielają się zgodnie z ciężarem. Na dole znajdują się erytrocyty, u góry osocze, a pomiędzy nimi najważniejsza warstwa leukocytarno-płytkowa.

To właśnie tam znajduje się największe stężenie płytek krwi odpowiadających za działanie regeneracyjne zabiegu.

Gdyby po odwirowaniu pobrać wyłącznie górną warstwę osocza, otrzymalibyśmy preparat ubogopłytkowy, czyli pozbawiony najważniejszych składników odpowiedzialnych za skuteczność terapii.

W warstwie leukocytarno-płytkowej stężenie płytek może być nawet 70 razy większe niż w nieodwirowanej krwi. Problem polega na tym, że tej warstwy jest bardzo niewiele – zwykle około 0,2–0,3 ml.

Dlatego po jej pobraniu dodaje się jeszcze część samego osocza, aby uzyskać objętość umożliwiającą wykonanie zabiegu, np. około 4 ml preparatu do ostrzyknięcia całej twarzy.

Oczywiście wtedy końcowe stężenie nie wynosi już 70 razy więcej, lecz około 7 razy więcej niż w zwykłej krwi. Takie stężenie w zabiegach na twarz jest skuteczne, natomiast przy niższym skuteczność wyraźnie spada.

Możliwe jest również przygotowanie bardziej skoncentrowanego preparatu do terapii wybranych obszarów. Przykładowo okolice oczu czy małe blizny można ostrzykiwać osoczem o dużo wyższym stężeniu płytek krwi.

2. Czy stosowane są odpowiednie probówki?

Ma to znaczenie zarówno dla bezpieczeństwa, jak i skuteczności zabiegu.

Przede wszystkim powinny być to zestawy posiadające certyfikaty bezpieczeństwa. Równie istotna jest jednak sama konstrukcja probówki.

Warstwa leukocytarno-płytkowa jest bardzo cienka, dlatego w zwykłej probówce jej prawidłowe pobranie jest technicznie bardzo trudne.

Najlepiej sprawdzają się specjalne probówki profilowane – z przewężeniami lub systemem kanalików umożliwiających skuteczniejsze odseparowanie warstwy bogatopłytkowej.

 

Zobacz też: Sekrety zabiegu osoczem

 

3. Czy wirówka i parametry wirowania są odpowiednie?

Proces wirowania nie może być ani zbyt szybki, ani zbyt wolny.

• Zbyt szybkie wirowanie może uszkodzić płytki krwi.
• Zbyt wolne może nie doprowadzić do prawidłowego rozdzielenia składników krwi.

Znaczenie ma również sposób ustawienia probówek w wirówce.

Najlepsze efekty dają wirówki horyzontalne, w których siła działa równolegle do długiej osi probówki. W wirówkach kątowych próbówki ustawione są pod kątem około 20–30 stopni, co daje gorszy efekt separacji.

Problem polega na tym, że wirówki horyzontalne są znacznie droższe, dlatego wiele gabinetów korzysta z tańszych modeli kątowych.

4. Czy preparat jest podawany we właściwy sposób?

Płytki krwi pozostają aktywne mniej więcej przez 20 minut. Dlatego zabieg trzeba wykonać sprawnie i bez zbędnego opóźniania.

To właśnie płytki krwi odpowiadają za działanie osocza. Po podaniu do tkanki aktywują się i uwalniają czynniki wzrostu stymulujące regenerację.

Aktywacja następuje naturalnie po kontakcie preparatu z fibroblastami. Można również zastosować chlorek wapnia jako aktywator, choć nie jest to konieczne.

Z tego samego powodu praktycznie nie mają sensu kremy zawierające osocze bogatopłytkowe.

Coraz częściej spotyka się sytuacje, w których pozostałość preparatu miesza się z kremem-bazą i sprzedaje pacjentowi jako dodatkową terapię. Problem polega na tym, że po tak krótkim czasie aktywność płytek krwi wygasa, więc taki preparat nie ma realnych podstaw do działania.

Pisałem o tym szerzej w artykule Osocze w kremie.

Osocze bogatopłytkowe – skuteczność zależy od jakości procedury

Osocze bogatopłytkowe jest bardzo bezpiecznym i skutecznym zabiegiem, ale nie stanowi rozwiązania wszystkich problemów starzejącej się skóry.

Powinno być stosowane tam, gdzie rzeczywiście ma szansę przynieść efekt. Ogromne znaczenie ma jakość przygotowania preparatu, odpowiedni sprzęt oraz sposób wykonania całej procedury.

Warto również pamiętać, że prawdziwe osocze bogatopłytkowe musi kosztować. Profesjonalne zestawy są drogie i jednorazowe, dlatego bardzo niskie ceny zabiegu powinny wzbudzać ostrożność.

Więcej o osoczu bogatopłytkowym można przeczytać w mojej książce Medycyna estetyczna bez tajemnic. Opisuję w niej m.in. dlaczego osocze działa jak „dopalacz” dla komórek, kiedy warto łączyć je z innymi zabiegami, w jakich sytuacjach jest najbardziej skuteczne, a także kiedy nie przyniesie oczekiwanych efektów.

Polecane tematy

• Osocze bogatopłytkowe – podstawowe informacje
• Od czego zależy skuteczność osocza bogatopłytkowego?
• Czy osocze bogatopłytkowe działa?
• Osocze w kremie – czy to ma sens?
• Fibryna bogatopłytkowa a osocze – różnice

Powyższy materiał ma charakter informacyjny i edukacyjny. Nie stanowi porady medycznej ani indywidualnej rekomendacji terapeutycznej. Każdy przypadek wymaga indywidualnej konsultacji z lekarzem oraz odpowiedniej diagnostyki.