Nieudana elektrokoagulacja (prawdziwy przypadek)

Miesiąc temu pisałem o metodach usuwania naczynek i ostrzegałem przed elektrokoagulacją, która od pewnego czasu jest intensywnie promowana w gabinetach. Trafia do mnie wiele osób z bliznami po tym zabiegu, a niedługo po publikacji tekstu zgłosiła się pacjentka, u której wystąpiło praktycznie wszystko, co najgorsze może się po elektrokoagulacji wydarzyć.

Pacjentka – młoda dziewczyna – miała na udach pojedyncze, drobne popękane naczynka. Ponieważ studiowała kosmetologię, postanowiła sprawdzić na sobie metodę elektrokoagulacji, o której się uczyła. W trakcie zabiegu ani bezpośrednio po nim nic nie zapowiadało późniejszych problemów.

Trafiła do mnie około pół roku po zabiegu, załamana, że wygląda wielokrotnie gorzej niż przed nim.

Owszem, większość naczynek została zamknięta, więc teoretycznie cel zabiegu został osiągnięty. Problem polegał jednak na tym, jakim kosztem. Pojawiły się przebarwienia, tatuaże naczyniowe oraz blizny – zmiany, które same nie znikną.

W rzeczywistości wygląda to gorzej niż na zdjęciach. Całe udo pokryte jest kreskami, paskami i cętkami. Jeden niewłaściwy zabieg, wykonany niewłaściwym sprzętem i w niewłaściwy sposób, doprowadził do sytuacji, w której potrzebnych będzie kilkanaście kolejnych procedur, aby próbować naprawić szkody.

Co można z tym zrobić?

W pierwszej kolejności konieczna jest dokładna ocena zmian naczyniowych oraz tego, co stało się w tkankach po zabiegu. W praktyce oznacza to serię zabiegów różnymi laserami – osobno na przebarwienia, osobno na tatuaże naczyniowe – w celu rozbicia barwnika i umożliwienia jego stopniowego wchłonięcia.

Jest to proces długi, wymagający cierpliwości i wielu procedur, a efekt naprawczy nigdy nie jest tak dobry, jak stan wyjściowy przed nieudanym zabiegiem.

Dlaczego elektrokoagulacja jest tak ryzykowna?

Elektrokoagulacja polega na wbiciu igły w naczynko i jego poparzeniu. Podstawowym problemem tej metody jest brak precyzji.

• trudno dokładnie ustawić moc zabiegu,
• nie da się precyzyjnie kontrolować głębokości wkłucia,
• zabieg wykonuje się „na wyczucie”.

Pomiędzy punktami wkłuć pozostają fragmenty naczynka, w których krew przestaje płynąć. Jeśli nie ulegnie wchłonięciu, zamienia się w trwały tatuaż naczyniowy.

W przypadku laserowego zamykania naczynek zdarza się to bardzo rzadko, ponieważ laser działa liniowo – wzdłuż całego naczynka, a nie punktowo.

U tej pacjentki niemal wszystkie naczynka przekształciły się w tatuaże o znacznie ciemniejszym kolorze niż pierwotne delikatne nitki. Dodatkowo, na skutek zbyt silnego urazu, pojawiły się przebarwienia pourazowe oraz liczne drobne blizny.

Przy elektrokoagulacji uraz jest zawsze duży, ponieważ uszkodzona zostaje:

• skóra nad naczynkiem,
• samo naczynko,
• często także tkanki pod naczynkiem.

Nie da się tego zabiegu wykonać w sposób selektywny i precyzyjny.

Laser a elektrokoagulacja – zasadnicza różnica

Przy zabiegach laserowych uszkadzane jest wyłącznie naczynko. Skóra wokół pozostaje w dużej mierze nienaruszona, co znacząco zmniejsza ryzyko przebarwień, blizn i tatuaży naczyniowych.

Podsumowując – po raz kolejny przestrzegam przed korzystaniem z elektrokoagulacji w leczeniu naczynek.

Najlepszą metodą ich usuwania pozostaje laseroterapia, przy czym stosuje się inne lasery do naczynek na twarzy, a inne do naczynek na nogach.

Zobacz także: Problem z naczynkami na nogach

Disclaimer:
Powyższy materiał ma charakter informacyjny i edukacyjny. Nie stanowi porady medycznej ani indywidualnej rekomendacji terapeutycznej. Każdy przypadek wymaga indywidualnej konsultacji z lekarzem oraz odpowiedniej diagnostyki.